dimanche 28 septembre 2008
Interview Radio Sedayeh Iran 5th of June 2008-Part 1
با سرهنگ دكتر عقیلی پور مسئول كابینه بحران ایران در خارج از كشور
دای " و ص " ای رادی " ه ه " ت" ف" ا و گ " ره ه " ه" ه چ " ام " رن " ه در ب " د ك " ودی " رم " ول ف " ب" ور ق " ی پ " ل" ی" ق" ر ع " ت" گ دك " ن" ره " اب س " ن" ه ج " ك" ن" راوان از ای " اس ف " پ" ا س " س: ب
ان " ی" ان را ب " ودت " ی خ " راف " وگ " ی" ه و ب " ام " ن" ی" دگ " اه از زن " وت " ری ك " ص" ت" خ" م م " ن" ی ك " ش م " واه " دا خ " ت" د در اب " ی" ائ " رم " ت ف " رك " س ش " ل" ج" وس آن " ران در ل " ای
فرمائید.
ی را " ان " ت" س" وه " ی ك " ال " ای ع " ه دوره ه " س" ران " ام دادم و در ف " ج" اد ان " ت" ی و س " ده " ان " رم " ده ف " ك" ش" ا دان " ران ت " ی را در ای " ام " ظ" لات ن " ی" ص" ح" ن ت " ج: م
ی" ده " ان " رم " ی ف " ال " دم و دوره ع " ی" ان " ان رس " ای " پ" ه را ب " س" ران " گ ف " ن" ی ج " ال " اه ع " گ" ش" ال دوره دان " ا ۱۹۷۵ دو س " ال ۱۹۷۳ ت " د. از س " ان " ام رس " م" ات " ب
س" ان " س" ی" وق ل " ی دوره ف " ه ط " س" ران " ن در ف " ی م " ام " ظ" رن " ی" لات غ " ی" ص" ح" ردم . ت " ی ك " ه ط " س" ران " ی را در ف " ل" ت م " اوم " ق" ح و م " ل" س" ای م " روه " ی" رک ن " ت" ش" م
د . " اش " ب" ی" س م " اری " ن پ " ورب " اه س " گ" ش" ل از دان " ل" م" ن ال " ی" ط ب " رای رواب " ت" ی و دك " اس " ن" ه ش " ع" ام " رای ج " ت" ذ دك " ی و اخ " ل" ل" م" ن ال " ی" ور اداری ب " ت ام " ری " دی " م
ود " و ب " ات " ال و ن " ق" رت " ا – پ " ی" ان " پ" ک – اس " ژی " ل" س – ب " ی" وئ " ه در س " ن" ردی " ه و آك " س" ران " ی در ف " اه " ش" ن" اه " ح ش " ل" س" ای م " روه " ی" ه ن " ت" س" ن واب " ت م " س" ن پ " ری " آخ
ه" ی ك " ات " ان " ری " ی از ج " ات " زارش " ت و گ " ت داش " ام " و اق " ات " وش " ل ل " وف " ی در ن " ن" ی" م" ه خ " ود ك " ام ب " ن ای " ت . در ای " ه داش " لاب ۱۳۵۷ ادام " ق" ا ان " ه ت " ك
ا" د!.. ت " ش" ی" م" والات داده ن " ر س " راب " ی در ب " خ" اس " اه پ " گ" چ" ی" ه ه " ت" ب" م ، ال " ت" داش " ی" ال م " ران ارس " ه" ت" ه و ب " ی" ه" ود ت " رح ب " ط" ا م " ه ه " ان " ت و در رس " ذش " گ" ی" م
ی" م" دی " رم و ق " ت" ح" ار م " ی" س" ان ب " ت" ه از دوس " ار ك " ر درب " ی اردلان وزی " ل" ق" ی" ل" ر ع " ت" ای دك " رای آق " ل را ب " ائ " س" م و م " ت" ران رف " ه" ت" ازه ب " ب اج " س" ا ك " ه ب " ك" ن" ای
اخ " ا در ك " ه" ن" ه ت " ق" ی" دت ۶۴ دق " م" ق آن ب " ب" رط " ه ب " د ك " ردی " م گ " ی" ظ" ن" ه ای ت " ام " رن " ردم . ب " رح ك " ط" گ م " ن" ر ج " ی وزی " م" ی" ظ" د ع " ب" ش" ار ارت " س" م" ی" ود و ت " ن ب " م
رده ام ، " زارش ك " لا گ " ب" وارد را ق " ن م " ه ای " م" ردم ه " ه ك " اف " دم و اض " ی" ان " رضرس " ع" ی را ب " ات " ان " ری " دم. ج " اب ش " ی" رف " اه ش " ور ش " ض" ه ح " اوران ب " ی" ن
ع" رش واق " ذی " ورد پ " ه م " ردم ك " رضك " ی ع " ادات " ه" ن" ش" ی" م پ " ه" ن" د" م " دادن " زارش ن " ا گ " م" د "ب " ن" ت" ف" اه گ " ادش " ه پ " ود ك " ن ب " رد ای " ت ك " اراح " را ن " ه م " زی ك " ی" چ
نگردید.
س: شما با آن شغل حساسی كه داشتید درگیری با انقلابیون بوجود نمی آمد؟
ی" ن" ی" رزم " رو زی " ق راه " ری " ت و از ط " رار داش " ارت ق " ف" ت س " ش" ه پ " وچ " ری در ك " گ" ول " س" ن" ود و ك " ب Iena ان " اب " ی" ران در خ " ارت ای " ف" را. س " ج: چ
م" اس " ن ب " ی" م" اج " ه" ه م " ی روزی ك " ود ول " ل ب " ف" ه و ق " ت" س" ه ب " ش" ی" م" ه ه " ود ك " رو ب " ن راه " ی در ای " ن" ک درب آه " ت . ی " ارت راه داش " ف" ه س " ری ب " گ" ول " س" ن" ك
از " را درب آن روز ب " الا چ " د ح " وم آوردن " ج" ارت ه " ف" س" ی ب " ن" ی" رزم " ن راه زی " ود . از ای " از ب " ن درب ب " د ای " ردن " ال ك " غ" ارت را اش " ف" ان س " وی " ج" ش" دان
ه" ك" ن" ت ای " ل" ع" د ب " ن" ان ك " رش " ی" گ" ت" س دس " ی" ل" ر پ " ه اگ " د ك " ودن " ده ب " د آم " ن" ل" ان ه " م" ک آل " ژی " ل" و از ب " ج" ش" لاح دان " ط" اص " ر ب " ف" ا ۸۰ ن " دود ۷۰ ت " م. ح " دان " ی" م" ود ن " ب
ی از " ك" ر وارد ی " ف" د ن " ن" ر چ " ر ه " ب" ه اك " ل" ای ال " اده " ری " ا ف " د و ب " ردن " ال ك " غ" ارت را اش " ف" ا س " ه" رد ، آن " د ك " واه " ا خ " ا را ره " ه" د آن " ن" ت" س" ی" ه ن " س" ران " م ف " ی" ق" م
س" ك" ام ع " م" م ، ت " ودی " ون ب " ی" ب" ذه " ای م " ه" ان " روگ " ن گ " ی" ا اول " اه " د . م " ن" ت" رف " ان گ " روگ " ه گ " د ب " ودن " ده ب " ر ش " ی" گ" ل" اف " ه غ " ارت را ك " ف" ان س " ن" ارك " ده و ك " ر ش " ات " دف
دا " ع" ا ب " ه" د. آن " ردن " وم ب " ج" ا ه " ده ه " رون " ه پ " اه ب " گ" د و آن " ن" ت" س" ك" ا را ش " ه ه " م" س" ج" د، م " ردن " اره ك " ود را پ " ر ب " ات " ه در دف " د ك " ه" ع" ی" ه و ول " ك" ل" اه ، م " ای ش " ه
ر" ی" س" ف" ه ت " ت" ب" د. ال " ن" ن" از ك " د ب " ن" ت" س" وان " ت" ه ن " ود ك " ی ب " دوق " ن" اوص " ی در گ " ام " ظ" ی ن " گ" ت" س" ه واب " ان " رم " ح" ای م " ده ه " رون " د. پ " ردن " ود ب " ا خ " ارا ب " ده ه " رون " ن پ " ای
ارت را " ف" ه س " ه ك " س" ران " دوی ف " ان " م" س ك " ی" ل" ه پ " ن ب " م م " ن" رضك " ط ع " ق" م . ف " ن" ان ك " ی" را ب " ام آن " م" د ت " ده " ی" م" ازه ن " ت اج " ه وق " ت ك " اد اس " آن روز زی
ر" ی" ف" صس " خ" اء ش " ض" ه ام " ی ب " م" ه رس " ت" وش " د ن " ای " خ داد ب " اس " د پ " ی" ن" رون ك" ی" ا را ب " ن ه " ه ای " د ك " وی " ی ش " م" ل ن " را داخ " م چ " ت" ف" د گ " ودن " رده ب " ه ك " اط " اح
ی داد " ام م " ج" ارت را ان " ف" ور اداری س " ه ام " م" ال ه " دت ۳۵ س " ه م " ع ك " دی " ر ب " ت" ه دك " م . ب " ی" ائ " م" ل ن " م" ده و ع " ارت ش " ف" ل س " م داخ " ی" وان " ت" ا ب " د ت " اش " ب
ده و " ام " ی" ارت ن " ف" س" ر ب " ی" ف" ح س " ب" ه از ص " خ داد ك " اس " ود ، پ " ه ش " س ارائ " ی" ل" ه پ " د و ب " ن" اء ك " ض" د ام " ای " ی" ر ب " ی" ف" ا س " ن ت " اده ك " ه ای آم " ام " وری ن " م ف " ت" ف" گ
هرچه تلاش میكنیم نمیدانیم كجاست . از سایر مسئولین سفارت هم همین پاسخ را شنیدم چرا نمیدانم؟!..
س: سفیر آن موقع كه بود؟
ر از " ف" د ن " ن" د و چ " ون " ر آخ " ف" در و دو ن " ی ص " ن" ه ب " د ك " ودن " ارت ب " ف" ر در س " ه" د از ظ " ع" دود ۷ ب " ا ح " ران ت " ال گ " غ" ود و اش " ر ب " ی" ف" ی س " رام " ه" ر ب " ت" ج: دك
ود و " م ب " ی" ق" ت" س" ای م " ن ه " ف" ل" ه دارای ت " ن ك " ار م " ر ك " ت" ا در دف " ه" د . آن " ن" ای " م" ی ن " دگ " ی" رل و رس " ت" ن" ا را ك " اره " ی ك " ن" ی" م" ام خ " ن" ه ب " د ك " دن " و آم " ات " وش " ل ل " وف " ن
د" ردن " رك " ه" رده ، لاک و م " ل ك " ف" ر را ق " ات " ام دف " م" س ت " پ" د. س " دادن " ی" ام م " ج" ه ان " ب" اح " ص" ی م " ن" ف" ل" ا ت " ه ه " ان " ا رس " د و ب " ودن " ه ب " ت" س" ش" م ن " ت" ل آزاد داش " اب " ك
ردم . از او " دا ك " ی" ر را پ " ی" ف" دم و س " ه ش " ف" ی" ام وظ " ج" ول ان " غ" ش" رده و م " اره ك " ا را پ " ره " ه" دم لاک و م " رم آم " ت" دف " ردای آن روز ب " د . ف " ن" ت" و رف
ا" ه ب " ت ك " ف" خ گ " اس " د. در پ " ون " ل ش " م" ارت وارد ع " ف" س" دن ب " ت و وارد ش " ال " رای دخ " ه ب " د ك " ی" ت" وش " ن" ه ن " ام " س ن " ی" ل" ه پ " را ب " د و چ " ودی " ا ب " ج" دم ك " ی" رس " پ
ت" ش" د ك " ن" واه " ور را خ " ی پ " ل" ی" ق" گ ع " ن" ره " ه س " ل" اص " لاف " د و ب " ن" ت" س" ح ه " ل" س" ران م " گ" ال " غ" م اش " وی " ل ش " م" ا وارد ع " ر م " د اگ " ه ان " ت" ف" ه و گ " ت" رف " اس گ " م" س ت " ی" ل" پ
۱
ر" ی" ف" ردای آن روز س " ود و از ف " ب" ح ن " ی" ح" ن ص " ر م " ظ" خ از ن " اس " ن پ " ه ای " ت" ب" رد ال " ی" گ" ده ب " ه" ع" ی را ب " ت" ی" ول " ئ" س" ن م " ی" ن" ه چ " ت" س" وان " ی ت " م" ه ن " ت ك " ف" ر گ " ی" ف" . س
و خانواده پاریس را ترک كرده و به جنوب فرانسه رفت كه هنوز هم در آنجاست.
ا" د آی " ردی " ك" ی" ت م " ی" ال " ع" ی ف " س" ار اوی " س" م" ی" راه ت " م" م ه " ا ه " م" ود و ش " م" ت ن " ی" ال " ع" ه ف " روع ب " دا ش " ت" ون از اب " ی" س" وزی " ور اپ " ی پ " ل" ی" ق" ر ع " ت" ای دك " س: آق
درست است و اشتباه نمیكنم؟
ت" م دول " ی" ت" رف " م گ " ی" م" ص" م ت " ت" اس داش " م" ه ت " وان ك " ران ج " س" ان و اف " ت" ا دوس " م و ب " ت" رف " ه گ " س" ران " ی در ف " اس " ی" ی س " دگ " ن" اه " ن" ن پ " لاب م " ق" د از ان " ع" ج: ب
ان " ی" ود را ب " د خ " ص" ام دادم و ق " ی" ردم پ " اه ك " ب" ت" ن اش " از م " د ب " ردن " ی ب " ر م " س" ش ب " راك " ام در م " اه در آن ای " ادش " م. پ " ی" ل ده " ی" ك" ش" ران را ت " آزاد ای
ول " ب" ر را ق " ود ام " اه خ " ب" ت" ن اش " ه ای " رار ب " ا اق " ن ب " د م " ی" ن" اری ك " ك" م" م ه " ا ه " ه ب " م" د ه " ن" آی " ی" ی م " س" ار و اوی " ی" ت" خ" د ب " ی" ن" ر ك " ب" ه ص " د ن " خ آم " اس " ودم ، پ " م" ن
ار " ال ك " ك" وی اش " س" ران " ات ف " ام " ق" ا م " ط ب " ان و رواب " ت" ق دوس " ری " ود از ط " ل ب " ك" ش" ه م " س" ران " ش در ف " ت" ام " ه اق " ی ك " س" ار اوی " س" م" ی" رای ت " ردم . ب " ك
ه" اف " ردم و اض " رح ك " ط" ان را م " ری " ود و ج " د خ " ص" ان و ق " ش" دار ای " دی " م ب " ت" د رف " ه آم " ار ك " ی" ت" خ" ت. ب " رف " ت گ " ام " ازه اق " ودم و اج " م" ل ن " ان را ح " ش" ای
د" ص" ت ق " ر وق " ود ه " م" ز ن " ی" د و ت " ن" ای ت " ه ه " ب" اح " ص" د و م " رو ش " ان روب " ا آن " ت ب " ل اس " گ" ش" د و م " ار آزادن " ی" س" اران ب " گ" ه ن " ام " ه روزن " س" ران " ردم در ف " ك
ا" م" ار ش " ی" ت" ات لازم را در اخ " لاع " م اط " ی" وان " ی ت " م م " ه داری " س" ران " ه در ف " ی ك " ائ " ی ه " اه " ی و آگ " ائ " اس " ن" ا ش " م ب " ان " ت" ن و دوس " د م " ه داری " ب" اح " ص" م
ی" ت" ود وق " ران ب " ه در ای " ك" ن" ل ای " ث" م م " ام داد او ه " ج" ان ان " ش" ا ای " ه ای ب " ب" اح " ص" م RTL وی " ح رادی " ب" ت ۶ ص " اع " ردای آن روز س " م . ف " ذاری " گ" ب
دا " وی " لاف ه " ای خ " اره " ه ك " ع ب " ی راج " دت " د و م " ش" ی" دام م " د اع " ای " ود و ب " ق او ب " ت ح " ف" ز گ " ی" د و ت " ن" ی ت " ل" ی" د خ " ردن " ؤال ك " دا س " وی " دام ه " ورد اع " در م
صحبت كرد.
س: شما مطمئن هستید كه بختیار چنین گفت؟
د آزادی " ی" واه " خ" ی" ه م " ی ك " ام " ق" ی و م " اس " ی" رد س " ک م " وان ی " ن" ع" ا ب " م" م ش " ت" ف" ان و گ " ش" دار ای " دی " م ب " ت" ه رف " ل" اص " لاف " دم و ب " ی" ن" و ش " ودم از رادی " ه خ " ل" ج: ب
ه" چ" ن آن " ود و م " ق او ب " ت ح " ف" د. گ " ردی " ت ك " ب" ح" دا ص " وی " دام ه " د اع " ی" أئ " دت و ت " ا ش " ور ب " ن ط " را ای " د ، چ " ان آوری " غ" ارم " ران ب " رای ای " ی ب " راس " ك" و دم
ه" م" ه ه " ه ك " س" ران " ور ف " ش" م در ك " ت" ف" ود. گ " راه ب " م" ر و ه " ت وزی " س" خ" اواک او ن " ی و س " اس " ی" ان س " ق" ف" اق و خ " ن" ت" ط اخ " رای " را درش " م زی " ت" ف" م گ " ن" ك" ی" ر م " ك" ف
ود و " ده ای ب " ه ش " ت" اخ " ن" ل ش " وئ " ت" ك" ل" ت" ود او ان " د و خ " ن" اس " ن" ی ش " وب م " ه او را خ " س" ران " ل ف " وئ " ت" ك" ل" ت" ادران " د و ك " ودن " ا ب " ن" دا آش " وی " ا ه " ات ب " ام " ق" م
ه" د ك " ی" ت" ف" گ" ی" ود م " ر ب " ت" ه" د، ب " رن " ی" گ" ده ب " ه" ع" اه ب " اع او را در دادگ " د دف " ردن " اد ك " ه" ن" ش" ی" لا پ " ون وك " ان " ه اول ك " لای درج " وی و وك " س" ران " ات ف " ام " ق" م
د" ش" ی" ی م " اه " ی دادگ " ان " ه" ای ج " ه ه " ان " ور رس " ض" ا ح " ن، ب " ی" وان " ن آزادی و ق " وازی " ه م " م" ت ه " ای " ل و رع " ی" ق وك " ن ح " ت" ا داش " ی ب " ل" اه م " ی در دادگ " ت" س" ای " ب
. چون ایشان باز در نظر خود ایستادگی میكرد من ایشانرا ترک كردم و دیگر او را ندیدم.
ه" ن" ی" اب " ران و ك " لال ای " ق" ت" اد اس " ی" ن" ده و ب " ی" ش" ار ك " ن" م ك " ت" ار داش " ظ" ت" ه ان " ت ك " س" ی" ی ن " ان " ن" ی آن چ " س" ار اوی " س" م" ی" ار و ت " ی" ت" خ" ار ب " دم روش ك " ی دی " ت" وق
بحران را با دوستان و هم فكران تشكیل دادیم.
س: هدف و برنامه بنیاد استقلال ایران به چه اصولی است ؟
ی" ات " م" ی" م" ص" ن ت " ه" ی" م" ق ب " ش" ات و ع " اس " س" ا اح " ا ب " ه" ن" د و ت " ون " ع ش " م" ر ج " ف" د ن " ن" ه چ " ت ك " س" ی" ن ن " ون ای " ی" س" وزی " روی اپ " ی" ک ن " ل ی " ی" ك" ش" دف از ت " ج: ه
ده " ام ش " ج" ه ان " ی ك " ارزات " ب" ان و م " ه" ون در ج " ی" س" وزی " ای اپ " روه " ی" ه ن " ت" ذش " ارب گ " ج" د از ت " ای " د. ب " ن" اش " دوار ب " ی" ا ام " ه" ی" ارج " اری خ " ه ی " د و ب " رن " ی" گ" ب
بهره مند گردید واین سیاست دارای راه كارهای زیادی است.
ه، " س" ران " ی ف " ل" ل داخ " ی" س" ان " ت" اده از پ " ف" ت" ارزه و اس " ب" رای م " ود، ب " ده ب " ال ش " غ" ه اش " س" ران " ه ف " ل دوم ك " ل" م" ن ال " ی" گ ب " ن" ال : در ج " ث" ور م " ط" ب
ی در " راوان " ات ف " ان " ك" د و ام " ردن " ت ك " وی " ق" ود ت " ر ب " زای " ج" ا و ال " ق" ری " ال آف " م" ه در ش " س" ران " ای ف " روه " ی" ده ن " ان " رم " ه ف " رو را ك " رال ژی " ا ژن " ه" ی" ائ " ك" ری " آم
اختیارش گذاشتند تا اپوزیسیون را بر علیه نیروهای اشغال گر نازی هدایت و رهبری نماید.
ور " ش" ات ك " ج" ه: ن " ت ك " ده داش " ی" ق" ود ع " ول ش " غ" ش" اع م " د در وزارت دف " وان " ت" ا ب " ود ت " ده ب " ی" ت رس " وق " ی م " پ" ی" رت " ه س " درج " ازه ب " ه ت " ل ك " گ دوگ " ن" ره " س
رک " ه را ت " س" ران " د. وی ف " ن" ت" س" ا ه " ان م " ان " م" ی" م پ " ا ه " ه" ه آن " ك" ن" و ای " ا. ول " ه" ی" ارج " ه خ " ك" ن" ه ای " م ، ن " ی" ام ده " ج" د ان " ای " م و ب " ی" وان " ی ت " ود م " ا خ " ه را م "س" ران " ف
د. " ذران " گ" ی" ی م " ت" خ" ار س " ی" س" ی ب " دگ " د و زن " ن" ت" رف " گ" ل ن " وی " ح" دی و ت " ا او را ج " ك" ری " ه آم " ان ن " ت" س" ل" گ" ه ان " ام ن " گ" ن" ه در آن ه " ت" ب" د. ال " دن ش " ن" ازم ل " رد و ع " ك
دن و " ن" ه ل " د ب " دن " آم " ی" ی م " ان " س" ار ك " ن" ه و ك " وش " م از گ " م ك " ی ك " د ول " ام ده " ج" ا او ان " ه ای ب " ب" اح " ص" ود م " ب" ر ن " اض " ح BBC ی" ت" رد ح " ك" ی" لاش م " ه ت " رچ " ه
ر" ر و... ه " ی" گ" ی" اه " ه- م " ت" س" ش" ازن " د – ب " ن" ارم " ر – ك " ارگ " ک ك " ه ی " ود ك " ن ب " ب ای " ال " ت و ج " داش " ی ن " ات " ان " ك" ل ام " د. دوگ " ردن " ك" ی" ه او م " اداری ب " ار وف " ه" اظ
خ" اس " رد پ " ك" ی" رح م " ط" ت م " ت داش " ی" ال " ع" رای ف " ه ب " ی ك " ات " ان " ك" م؟ ام " ن" ه ك " م.. چ " ت" س" ار ه " ی" ت" م و در اخ " ن" ت ك " دم " رم خ " اض " ن ح " ت م " ف" گ" ی" د م " آم " ی" ه م " ك
ن" م" را ب " ان " اران آن " ك" م" ا و ه " ه" ازی " ات لازم را از ن " لاع " ل داده و اط " ی" ك" ش" ت ت " اوم " ق" ی م " ف" خ" ای م " ه ه " ك" ب" ور ش " ش" ل ك " ه در داخ " ود ك " ن ب " ل ای " دوگ
م" ه او ه " د ب " اش " ب" ی" م CHARTRES ر" ه" دار ش " ان " ت" ه اس " ت ك " ف" ود و گ " م" لام ن " ود را اع " ی خ " ادگ " د و آم " ر آم " ف" ک ن " ک روز ی " د، ی " ی" ن" زارش ك " گ
ده " ر ش " ی" ه گ " م" م ه " م ك " دام او ك " ه اق " د ك " ر ش " ن ت " ئ" م" ط" ود م " ه خ " ل ب " ود دوگ " ده ب " دار آم " ان " ت" ک اس " ه ی " الا ك " رد. ح " ذار ك " ت را واگ " وری " أم " ن م " ی" م" ه
۲
jeudi 19 juin 2008
Arteshbod Djam
در سوگ تیمسار ارتشبد فریدون جم
افسری اندیشمند آگاه از فنون نظامی و سیاسی و با شخصیت والای انسانی بود
از مقامات بالای ارتش که می شناختم ارتشبد جم آگاه تر و شاخص ترین آنان به شمار می رفت
.عشق به میهن وارتش به حد وافری در وجود او موج می زد
. پروژه و آرزوهایی بس بلند برای ارتش داشت که سازمان ارتش را برابرنمونه های ارتش جهان مسئولیت سلسله مراتب را مشخص سازد که این برنامه ها با روش فرمانده کل قوا مغایرت داشت و پس از چند بار
برخوردهای کاری با شاه کنارش گذاشتند
.به هنگامی که وابسته نیروهای مسلح شاهنشاهی در فرانسه بودم در چند کشور اروپا از جمله اسپانیا نیز آکردیته بودم
که تیمسار جم سفیر ما در آنجا بود هر هنگام که برای شرکت در مراسم رسمی و بازدیدها به اسپانیا می رفتم افتخار دیدار
ایشان برایم مغتنم بود و در مذاکرات و صحبت با تیمسار از آگاهی های زیادی که در استراتژی نظامی و سیاسی پیمان ناتو و
اروپا داشت بهره مند می شدم
. در سفارتخانه هایی که در سایر کشورهای آکرویته می رفتم سفارت ما در اسپانیا منظم تر وافتخارآمیزتر بود
. رفتار محبت آمیز تیمسار به من فرصت می داد که بعضی مطالب را در حضورش مطرح کنم.روزی گفتم موقعی که خرید تانک های چیفتن از انگلیس مطرح شد گزارش نمودم که ارزش یک ارابه زرهی سرعت در
تحرک و قدرت آتش آن می باشد و تانک چیفتن به علت سنگینی زیاد و قدرت کم مانور با توجه به شرایط سرزمین ما دارای ارزش
عالی نیست و بهترین نمونه این است که تانک های لئو پارد آلمان را خریده و روی آن توپ فرانسه را سوار کنیم که سرعت هدف گیری
و تیراندازی آن بیش از همه می باشد و روزی که تیمسار ارتشبد طوفانیان در دعوت سازمان هواپیماسازی فرانسه به پاریس آمد مجدداً
نظر خود را دقیقاً مطرح نمودم در پاسخ به من گفت گزارش را دیدم دنبال نکن امر فرموده اند از انگلستان خریداری کنیم
.تیمسار جم با نگاهی دردناک گفت بنام رئیس ستاد بزرگ ارتشتاران در جریان امور ارتش آن طور که باید برابر مقررات در همه
ارتش های جهان باشم نبودم اجازه نمی فرمودند که ستاد دخالت کند و روزی که به دعوت رئیس ستاد ارتش انگلستان در لندن بودم در
روزنامه های لندن دیدم که ایران
700 تانک چیفتن خریداری کرده در حالیکه به کلی بی خبر بودم و اضافه نمود اگر در ملاقات هاستاد بزرگ ارتشتاران نه در بررسی ستادی نه در سفارش
» مطرح می گردید شرمسار می شدم که آگاهی ندارم بعداً در این مورد نوشت« .
نه در خرید و نه ترتیب خریدهای مالی ارتش اجازه نداشت اظهار نظر نموده و آگاهی داشته باشدتیمسار جم با استقلال رأی و اطمینانی که به تسلط خود بر امور ارتش داشت نارسایی های این شیوه کار را به عرض می رساند
که نتیجه آن معافیت از خدمت در ارتش بود
.mercredi 4 juin 2008
Tcha shod va tchera shod
چه شد و چرا شد
آن روز که متفکر اندیشمند و دوراندیش ما شاعرانه راه کار نشان داد و فریاد زد
:ایران یک انقلاب می خواهد و بس یک خونریزی بی حساب می خواهد و بس
راهنمای مسیری را عنوان کرد تا مردم در شاه راه رهایی از استبداد گام بردارند و زنجیرهای اسارت را پاره کنند
. نویدآزادی و دمکراسی و رهایی از درماندگی را به مردم ستمدیده ای داد که شانه از زیر بار خودکامه های دربارهای فاسد قاجار
خالی کرده بودند، ولی سالها یکی پس از دیگری گذشت و سایه خودکامی آسمان سیاسی کشور را پوشانده بود و مردم آرزومند
امیدوار بودند
.آرزوی آن شادروان در سال
1357 برآورده شد ولی نمی دانست گرگان خون آشامی از دهکده تا شهرها در نمازخانههای کوچک و بزرگ به کمین نشسته و در پی فرصت هستند تا جنبش همه گیر را بلعیده و پدیده ای بنام حکومت اسلامی
ناب محمدی را نشخوار کنند و زمینه را برای چپاول استکبار امپریالیسم جهانی هموار نموده و بهانه ای را که جهانخواران
جستجو می کردند در اختیارشان بگذارد
.اگر در سال
1789 میلادی گروهی اندیشمند با همراهی فراماسون های نوآور فرانسوی به لندن رفته و زمینه سازانقلاب بوده و دربار فاسد لوئی
16 را سرنگون کردند، در ایران ما دیدیم که برعکس فرانسه همه اقشار جامعه بدون استثناءهیپنوتیزه شده سر به آسمان بلند کرده و فرستاده خدای فرضی و نادیده را چشم و گوش بسته در ماه جستجو کردند
.اما همان زمان دوراندیشان و روشن بینانی بودند که فریاد می زدند
:ترسم نرسی به آزادی ای ایرانی کاین ره که تو می روی به عربستان است
به استقبالش به بهشت زهرا که با کمک نیروی هوایی شاهنشاهی و هلی کوپتر آن آورده شد رفتند
.از همان روز گفت مردم یک حق دارند و آن اینکه سکوت کنند تا مدینه فاضله را برایشان آماده کند و مردم یک وظیفه
دارند آن هم جهاد کردن و شهید شدن تا آنکه با خون شهدا و کشته شدگان درخت انقلاب آبیاری شود
.جاده سرازیری را جلوی پای فریب خوردگان و مریدان ساده اندیش خود قرار داد که به دوران چهارده قرن پیش از آن
منتهی می شد
.آری شهید دادند و هنوز هم پس از قریب سی سال در سوگ کشته شدگان و جان باختگان خود اشک چشمانشان
خشک نشده و دیگر دلیلی برای زنده بودن خود نمی یابند
. و تا هستند در غم غوطه ورند، برخلاف گفته اش در بهشت زهرااین او بود که گورستان ها را آباد و از شهیدان پر کرد که امروز در سکوت سرد به فراموشی تاریخ سپرده شده اند و هنوز
داغدارانشان سیه پوشند
.ای به خاک خفتگان دیروز که امروز فراموش همه شده اید با ما حرف بزنید، به ما بگویید چه خیانتی کرده بودید؟ چه
جنایتی کرده بودید؟ چه گناهی مرتکب شده بودید؟ به غیر از عشق به میهن و فریب بزرگ تاریخی
.ساعات دردناک آخر عمر شما به خون خفتگان فراموشمان شده، جسد بی جان شما که پس از شلیک گلوله دژخیمان
در برابر جوخه اعدام پای دیوار الله اکبر به زمین می افتاد دهانتان باز بود ندا می دادید که گناهتان ایران دوستی و وفاداری
بود
.نوجوانان ما که همانند برگ خزان در برابر گلوله عرب ها به زمین می افتادند مغزشویی شده بودند که برای دفاع از
میهن و امام زمان موهوم می جنگند و کلید پلاستیکی بهشت را به گردن آنان آویختند
.افسر عراقی به روزنامه نگاری گفت وقتی می دیدیم بچه های فریب خورده گریه کنان از روی میدان های مین انفرادی
زیر آتش مسلسل های ما به سمت ما می آیند و کشته می شوند دستور دادیم آتش را قطع کنند و این نونهالان را دسته دسته
دستگیر و اسیر کنند و هزاران بچه که زخمی شده و در زیر آفتاب سوزان روی زمین دست و پا می زدند و امکان تخلیه آنان
نبود با گلوله خلاص به زندگیشان خاتمه می دادیم
.آری این جان باختگان که می جنگند نباید بدانند برای چه می جنگند، در همه جا جوانان را مغز شویی کرده و با
خواندن سرودهای ناسیونالیستی به میدان های جنگ و قتلگاه می فرستند به نام دفاع از میهن و منافع ملی، این کار امروز
نیست همیشه چنین بوده بعدها هم چنین خواهد بود
.هیچ ارتشی در جهان آغازگر جنگ نیست، سیاستمداران جنایتکار کشورها هستند که در پشت پرده برای منافع لوبی
های مرگ جنگ به راه می اندازند و ارتش را به اجرا وادار می کنند تا چرخ های اقتصاد و کارخانه های امپریالیسم جهانی به
گردش در آید و بنا به احتیاجات به نحوی پیش بینی می شود که مثلاً جنگ بین الملل دوم چهار سال طول بکشد و عراق را
وادار می کنند به ایران حمله کند به هر دو طرف کمک می کنند تا دو کشور قدرت نظامی خود را به دست خود نابود کنند و
صراحتاً اعلام می دارند هر چه بیشتر از دو طرف کشته شده و خرابی ایجاد شود ایده آل ما می باشد به مدت
8 سال جنگ راادامه می دهند و از ابتدا تصمیم در این است که در این جنگ برنده و بازنده نباشد
.مذهبیون غافل آلت دست شده و حنجره های خود را پاره می کردند و شب و روز با فریادهای جنگ جنگ تا اشغال
اورشلیم بیت المقدس به سر می برند و در تماس های محرمانه در کشورهای اروپایی با نمایندگان امپریالیسم جهانی اسلحه را
به قیمت چند برابر می خریدند و هنوز هم بیدار نشده و فریب آنان را خورده و به وعده و وعید آنان دل خوش می کنند و
تصور باطل دارند که مثل گذشته سالیان درازی از آنان پشتیبانی خواهند کرد و هنگامی که
5 وزیر خارجه سابق آمریکادمکرات و جمهوری خواه در جلسه ای در مارس
2008 کادوی نوروز به آنان هدیه می کنند و اعلام می نمایند که کاخ سفیدباید در آینده با رژیم مذهبی وارد مذاکره شده و روابط برقرار گردد، آنان طبل پیروزی را به صدا در می آورند و بقای خود را
هنوز پا برجا می پندارند و پایه های حکومت ظالمانه خود را بر وعده های پوچ امپریالیسم جهانی قرار داده و از مردم و مملکت
بریده اند، کشور به روز سیاه نشسته فساد، فحشا، مواد مخدر، امراض و تنگدستی جامعه را پوشانده و گردانندگان چشمان خود
را بسته و به جهانخواران جهانی تکیه کرده و دل بسته اند، فراموش کرده اند پادشاه ایران هم پایه های تخت خود را در
واشنگتن، لندن و جاهای دیگر قرار داده بود وقتی که میلیون های مردم کوچه و بازار فریاد مرگ بر شاه سر دادند طپیدن های
دلها به فریاد سرنگونی آخرین نظام سلطنتی انجامید
.هنوز درک نکرده اند نه دیروز نه امروز نه فردا ظلم و ستم پایدار نخواهد بود
.این شیوه نه جاوید بپاید که سرانجام بنیان کن بیداد و ستم جبر زمان است
«
چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است »نمی دانند که باید از خارجی ها گسست و به آغوش مردم پناه برد و به داد آنان رسید
. تصور می کنند همانند شیخکها رؤسای جمهوری مادام العمر و پادشاهان موروثی دست نشانده آنان را هم نگه می دارند
.اما ایران ما چرا چنین شد؟
بحث در این مورد بسیار گویا است و حساس است که نوشتن آن را به بعد موکول می کنیمولی باید گفت از فردای
28 مرداد 1332 که آرمان میهنی مردم بر باد رفت و امپریالیسم جهانی بار دیگر موفق شد قراردادسرسپردگی کنسرسیوم نفت را برای
25 سال دیگر تا 1357 تحمیل کند بذر مبارزه در همه جا پاشیده شد و گام اول آنبلافاصله با آوردن نیکسون معاون رپیس جمهوری وقت آمریکا به ایران توسط دانشجویان مبارزه برداشته شد که خود منجر به
کشته شدن چند دانشجو گردید و از آن زمان عملیات زیرزمینی شروع شد
.در سال
1342 سخنرانی در حوزه علمیه قم بر علیه اصلاحات پادشاه و انقلاب سفید که به انقلاب خونین تبدیل گردیدو واگذاری بحرین بنا به دستور و تصویب قانون کاپیتولاسیون
(مصونیت سیاسی آمریکایی ها در ایران) آتش درون دل هایملّیون مبارز را شعله ورتر ساخت، جرأت ابراز وجود به گروهها و گروهک ها داده شد و اشتباهات پی در پی دولت موج جنبش
را به جلو می راند و امر به تشکیل حزب رستاخیز تنها حزب مجاز سرعت چرخ های کاروان شورش را بیشتر نمود
. در سال1356
با دادن فضای باز سیاسی که خیلی دیر شده و کار از کار گذشته بود و امپریالیسم جهانی که برای حفظ منافع خود باهر نوع رژیمی که منافع آنان را حفظ کند هماهنگ خواهد بود دست به کار شدند تا از قافله عقب نمانده و سهم همیشگی خود
را بربایند
. در قطاری که به راه افتاده بود سوار شده و با سرنشینان گوناگون آن همراهی کرده و مهار آن را بدست گرفتند کاخسفید واشنگتن جنبش های سراسری را بر علیه شاه جدی نمی دانست و بر این باور بود که شاه بر اوضاع مسلط خواهد شد
. اماوزارت خارجه از ابتدا مخالف این نظر بود و سرنگونی سلطنت را در ایران پیش بینی و دنبال می کرد، کارشناس امور ایران
به جای اینکه مردم را رها کنیم بهتر است شاه
» در نوامبر 1978 به ایران آمد، اوضاع را بررسی کرده و نظر داد James Bille« .
را رها کنیمآمد به تهران و اعلام کرد بختیار هم ماندنی نیست باید با خمینی تماس جدی و
Ramesey Clark روز دهم ژانویهفوری برقرار گردد و روز
22 ژانویه آمد به نوفل لوشاتو و یک ساعت و نیم با خمینی مذاکره و هماهنگی ایجاد نمود و چنان شدکه دیدیم
...کسی منکر نیست که محمدرضاشاه پهلوی خدماتی به کشور نمود و مثل همه آنانی را که خارجی ها به قدرت می
رسانند از روی خود بزرگ بینی و به مقام خدایگان رسیدن اشتباهاتی هم کرد که نابخشودنی است
. خاطرات علم که منتشرشده گویای بسیاری از نابسامانی هائیست که بطور قطع صدها بار بیشتر از این بوده
. روزی ےBad Barandazi
بعد از براندازی ما را چه خواهد بود؟
آن روز که
صدها هزار زن و مرد از لایه های گوناگون مردم در تظاهراتی گسترده و بیسابقه، شهرهای کشورمان را پوشانده بود، در پیشاپیش مردم چهره های شناخته شده ای از
تحصیل کردگان، هنرمندان، آزادی خواهان و سایر طبقات که با
فضای باز سیاسی داده شده،قدرت ابراز وجود پیدا کرده و تازیانه های
خفقان سیاسی بالای سرشان نبود، همه و همه ندا برعلیه
رژیم اتوریته حاکم بلند کرده و نابودی رژیم را آرزو داشتند، آرزوی مشترک همه یک چیزبود و می دانستند چه می خواهند ولی آنچه نمی دانستند این بود که
چه رژیمی می خواهند کهبرایشان آزادی بیاورد
. برنامه ای از پیش تنظیم شده وجود نداشت و آمال مردم به بیراهه کشیدهشد
، گو اینکه عالیجنابانی هستند که هنوز جنبش مردم را فتنه و آشوب می خوانند وبه
کشور بازگردند. Air Line روزشماری می کنند که با انشاءاللهیادآوری می شود آن روز که صدها هزار
مردم زجرکشیده و عاصی که جانشان از جانیان کلیسا و همکار دربارش به ستوهآمده بود عروس شهرهای جهان،
پاریس را به صحنۀ تئاتر ستمدیدگان تبدیل کرده بودند که ویکتور هوگوی بینوایانش خواند. پادشاهبا خوش باوری در چهار دیواری کاخ، بی خبر از آنچه در خیابان ها و کوچه ها می گذرد با
چاپلوسان به مشورت نشسته بود. روزی کهفریادها بلند شد و از پنجرۀ
کاخ باعظمت ورسای به گوشش رسید (آن روز هلی کوپتر نبود که همۀ شهر را ببینند) وزیر کشور رااحضار کرد و گفت این
شورش مردم برای چیست؟ وزیر کشور پاسخ داد اعلیحضرت شورش نیست، انقلاب است. پادشاه ما همبرخلاف استدعای ارتش و دوراندیشان، با رفتن خود
طومار شاهنشاهی را در هم پیچید. ارتش و گردانندگان اصرار کردند استعفاء دهدتا ولیعهد با
شورای سلطنت کشور را نجات دهند ولی تا آخرین لحظات عمر حاضر به استعفاء نشد و در آن ایام سرنوشت ساز،باسوادان
بی سواد ما هم سر به آسمان در ماه، عکس ناجی خود را می دیدند و مردم ناآگاه به دنبال آنان چشم بسته به انحرافکشیده شدند و آنگاه بیدار شدند که
توضیح المسائل و ولایت فقیه، قیم مردم گردیده بود و رژیم انکیزیسیون (تفتیش عقاید) قرونوسطی کلیسای کاتولیک
پس از قرن ها در سرزمین اهورایی ما مسدود گردید و چنین شد که می سوزیم و می بینیم و خدایی را کهباورمندان در مساجد می یافتند بیرونش کردند و مساجدی بی خدا درست کردند
. اما دنیای امپریالیسم جهانی که منافعخود را هرروز بیشتر از وجود این رژیم بدست می آورد، راضی است و به پایداری
رژیم مذهبی با نیرنگ های سیاسی کمک می کند. هماندست هایی که
استالین را برای نابودی کمونیست تقویت کرد و برای نابودی افکار ناسیونالیستی و نژادپرستانه، هیتلر را علم نمود،برای به
لجن کشیدن اسلام، خمینی را تا ماه بالا بردند و بر ایران مسلط کردند، اما چون نه دیروز نه امروز نه فرد ظلم وستم دیده،پایدار نخواهد بود و رژیم های خودکامه از هر نوعش، یکی پس از دیگری ورپریده و در آینده هم چنین خواهد شد و ور می پرند، لذا
این بار پس از براندازی رژیم مذهبی باید بدانیم چه می خواهیم و تنها سلاحی که در اختیار مخالفین این رژیم می باشد سلاح
دمکراسی و آزادی
است که با برقراری رژیم مردم سالاری باید به دست آورد.21
سال قبل در روز 16 اوت 1987 مصاحبه ای که من با صدای آمریکا به عمل آوردم در برابر پرسش شادروان پرویزنقیبی که
رژیم آینده را سئوال کرد پاسخ من این بود که باید مردم ایران سرنوشت خود را در آینده تعیین نمایند. البته در آنروزها هر گروهی از
اپوزیسیون نوع رژیمی را برای خود تجسم کرده بود ولی امروز می بینیم که همه می گویند مردم بایدتعیین کنندۀ
رژیم آینده باشند. در یک همه پرسی دو انتخاب بیشتر نیست : جمهوری مشروطه یا پادشاهی مشروطه.اگر جمهوری باشد
، باید جمهوری پارلمانی را انتخاب کرد یعنی با انتخاب رئیس جمهور حزب اکثریت با استفاده ازهمه پتانسیل اجتماع و
متخصصین کشور دولت را در دست بگیرند که نخست وزیر و وزرا در برابر مجلس مسئولیت داشتهباشند
(تا حدودی شبیه سیستم فرانسه) نه اینکه دولتی جدا از ریاست جمهور وجود نداشته باشد و رئیس جمهور مسئول کلیهامور بوده وزراء را انتخاب کند و در برابر هر مورد تصمیم بگیرد و
نمایندگان ملت هیچ قدرتی در کنترل اعمال او نداشته باشندو اگر هم
مجلس نظراتی بدهد رئیس جمهور مجبور به اجرای آن نباشد و حتی درمجلس
تصمیم بگیرد و من نمی دانم این چه نوع دمکراسی و حکومت مردم سالاری است؟کشور نباید روی
یک فرد تکیه داشته باشد زیرا به هنگامی که ندای مظلومان ستمدیده از حکومت مطلقه به فریادتبدیل شد،
طوفانی برپا می گردد که متأسفانه بی گناهان هم فدا می شوند. در همه جوامع آنها که بت می سازند قهرمان ومقدس دروغین برپا می کنند
استبداد آفرین هایی هستند که ملت ها را به زنجیر اسارت می کشند. در رژیم جمهوری مطلقاًهیچ رئیس جمهوری حق نخواهد داشت که حداکثر بیش از
دو مرتبه خود را کاندید کند در غیر این صورت امپریالیست هایجهانی دست به کار شده و رئیس
جمهورها و شیخک های مادام العمر را به ملت تحمیل کرده و استبداد و حکومت خودکامهدمار از روزگار مردم در می آورد و همان مثال هایی که امروز شاهد آن هستیم در مجاور کشورمان به ما باز تحمیل می شود
.پادشاهی انتخابی یا پادشاهی موروثی
اما اگر در
همه پرسی، به فرض مردم به رژیم پادشاهی مشروطه رأی دادند در آن صورت باید همانند زمان اشکانیان وحتی نمونه های زیادی که در تاریخ داریم
پادشاه انتخابی باشد نه موروثی یعنی فردی که سلامت جسمی روحی روانی داشته واز آلوده صفتان نبوده و قدرت تصمیم گیری داشته باشد انتخاب گردد و
اعمال و کردار او تحت کنترل پارلمان بوده و بستگان واطرافیان
او امتیازی بیش از سایرین نداشته باشند و دولت بودجه ای برای امور تشریفاتی او تعیین نماید و هرگاه یکی از صفاتمورد نظر را از دست داد محترمانه او را با
فرد شایسته ای تعویض نمایند. بطور نمونه در بهار سال 520 قبل از میلاد،نمایندگان و بزرگان کشور در
پاسارگاد جمع شدند و داریوش بزرگ را به پادشاهی انتخاب کرده و سکه طلا و نقره را به نام اومنتشر کردند
. یا در 21 مارس 1736 در دشت مغان مردم بودند که نادر را به پادشاهی انتخاب کردند و او در صورتی حاضر بهقبول
پادشاهی شد که دین به هیچ وجه حق نداشته باشد در امور کشور دخالت کند. این برگزیدگان بودند که برای ماافتخارآفرین
شدند. در سلطنت های موروثی دربار و درباریان از مزایایی برخوردارند که به هیچ وجه شایستگی آن را ندارند وفساد اخلاقی
و مالی پیوسته در چنین دربارهایی بوده و خواهد بود. امروز قدیمی ترین دربار اروپایی با زندگی ولیعهد موروثی وسایر درباریان، نمونۀ بارزی از بقیه دربارهای موروثی است
.اگر
سلطنت انتخابی باشد، پادشاه سمبلی است همانند رئیس جمهوری های تشریفاتی موجود در جهان امروز و جرأتخطاکاری نخواهد داشت و
رفتار و کردارش زیر ذره بین نمایندگان ملت خواهد بود و این است حکومت مردم سالاری. وقتی پادشاهواجد شرایطی انتخاب شد و رفتار و کردار او تحت کنترل دقیق نمایندگان واقعی ملت باشد درباری صاحب اختیار وجود نخواهد
داشت که وزیر دربارش که نه در
قانون اساسی به آن صورت بوده و نه جوابگوی نمایندگان مجلس باشد گردانندگان کامل امور داخلیو خارجی کشور بوده و امامزاده ای بشود که هرکس برای خواسته های حق یا ناحق خود مجبور باشد به ضریح او دخیل ببندد
. آنانیکه مثالهای
موروثی کشورهای اروپایی را مد نظر دارند باید مردم ایران را با مردم آن کشورها عوض کنن . دسرهنگ عقیلی پور
ژانویه
2008Mellat Azadeh
ملت آزاده
رعیت امت ملت
به آن هنگام که قشریون واپسگرا، مردم ستمدیده را به زنجیر کشیده و بر جان و مال و
ناموس آنان به هر نحو ممکن تجاوز می کردند و برای مشروعیت جنایاتی که انجام می دادند نام خدا را
سرلوحه زشتکاری های خود می گذاشتند
.آنان مجاز بودند که ندای مستضعفان را به عرش اعلا رسانیده و برای ناامیدن و درماندگان
تقاضای بخشش کنند
. این فرومایگان تاریک اندیش خود را از اجتماع جدا دانسته و لایه ای جدا بالای سریعنی که بقیه مردم جسمانی
« روحانی » اجتماع قرار می دادند و نامی برای خود انتخاب کردند به نامInquisition
بودند و روحانیون با متافیزیک رابطه داشتند و با حکومت جبار و خونخوار مذهبی انکیزیسیون(
تفتیش عقاید) کلیسای کاتولیک دمار از روزگار مردم درمی آوردند، زنده می سوزاندند به نام خدا، درسیاهچال ها مردم را می پوساندند به نام خدا و زالو وار هستی مردم را می چاپیدند به نام خدا
.(
این کلمه روحانی را بعدها آخوندهای شیعه ایرانی از کلیسا دزدیدند و قشری روحانی درست کردند و راه آنان را پیمودند)آلمان، کاوه
Eisleben روستازاده ای از تبار ژرمن، زادۀ دهکده آیس لبن « ظلم که از حد بگذرد نابود می گردد » به مصداق اینکهوار سر بلند کرد و فریاد زد
:مردم این تاریک فکران، اعتبارباختگان فرومایه ای هستند جنایتکار و خونخوار، دست اینان را از سرتان باید کوتاه کرد و خدا
احتیاجی ندارد که برای توسل به او رابطه ای وجود داشته باشد و این دین فروشان با درگاه بی نیاز خدا هیچ رابطه ای نداشته و خود
گناهکارانی هستند که هیچگاه بخشوده نخواهند شد
.را پایه
Ecole Protestantes مکتب پروتستانتیسم ،(Martin Luther 1483- لوتر با این افکار بلند و انسانی و والای خود ( 1546گذاری کرد
(افسوس که بعدها به همان شکل افکارش را ادامه ندادند).او با این دور اندیشی و آزادمنشی، مردم را از قید بندگی، اسارت و رعیت بودن نجات داد
.زن که در کلیسای کاتولیک، حق حیات نداشت و مجاز نبود تا از لذایذ طبیعی چه جسمی و چه معنوی و برابری بهره یکسان
ببرد، لوتر راه فرار از سیاهچال کلیسای کاتولیک را به او نشان داد، از اینجاست که امروز می بینیم در همان سرزمین خانمی بنام آنجلا مارکل
در بزرگترین قدرت صنعتی و اقتصادی اروپا کشور آلمان حکومت می کند و در جهان امروز برابری زن و مرد را به ثبوت می رساند
.Comte A
گفتگوی خبرنگار نشریه پارس چاپ پاریس با ژنرال دکتر عقیلی پور مسئول کابینۀ بحران ایران در خارج از کشور
«
گوشه ای پنهان از تاریخ ما »سئوال
: درود بر شما ژنرال عقیلی پور، شما در حساس ترین زمان از تاریخ اخیر ایران، موقعی که خمینی در نوفللوشاتو بود، وابسته نظامی دولت شاهنشاهی ایران در پاریس بودید و حتماً ناگفته های زیادی برای گفتن دارید
. به طوری که دربعضی کتاب های منتشره منعکس گردیده، در آن زمان شما چند روز هم به تهران رفته و در ملاقات با شاه پیشنهاداتی نمودید
و شاه به شما دستور داد که باید حفاظت کامل از خمینی با همکاری سرویس های امنیتی فرانسه به عمل آید که آسیبی به او
نرسد
. از طرفی گویا فرانسه تصمیم به اخراج خمینی می گیرد که عملی نمی شود. از شما تقاضا داریم که در مورد این وقایعتوضیحات بیشتری برای روشن شدن اذهان عمومی بفرمایید
.جواب
: برای توضیحات در این زمینه، زمان طولانی لازم است که متأسفانه در وقت ما نمی گنجد، ولی من موارد مهمو چند نمونه از آن را برای شما بیان می کنم
. آری من با اجازه به تهران رفتم و در 5 آذرماه 57 به حضور پادشاه بار یافتم،مطالبی را گزارش و پیشنهاداتی عرض کردم که مورد تأیید قرار نگرفت
. البته آن قسمت که امر به حفاظت از جان خمینی بودکه در کتاب ها نیز منعکس شده، صحیح است، اما شگفت انگیز آن است که در آن ملاقات
64 دقیقه ای هیچکس حضورنداشت
. حالا چرا بعضی از مذاکرات فاش شده برای من معمایی است. در این فرصت کم پاسخ سئوال آخر شما را در مورداخراج خمینی از پاریس بازگو می کنم
.یکی از اشرافزادگان و شخصیت های برجسته و
Comte Alexandre de Marenches کنت الکساندر دومارانشفوق العاده فرانسه بود که فامیل هزار سالۀ آن پیوسته در خدمت پادشاهان و دربار سلطنتی فرانسه بوده اند و خود او نیز
طرفدار رژیم های سلطنتی بوده و با اکثر خانواده های سلطنتی در تماس بود
. او نسبت به پادشاه ایران علاقه و احتراممخصوص داشت و پادشاه نیز به او محبت مخصوص داشته و همانند خیلی از سران کشورهای جهان با او در زمینه های سیاسی
–
امنیتی و استراتژی آیندۀ جهان مشورت می نمود. یکی از یادگارهای شکوهمند زندگی سربازی ام که فراموش نخواهد شدآشنایی و دوستی با این شخصیت فوق العاده بود که با بزرگواری به من محبت خاصی مبذول می داشت و از راهنمایی ها و
آگاهی هایی مرا باخبر می ساخت
. او به مدت 11 سال سرویس های امنیتی فرانسه را اداره می کرد و شاهکارهایی در زمان اوانجام گرفت و حتی موقعی که اعضای سفارت آمریکادر تهران به گروگان گرفته شدند، سرویس های امنیتی آمریکا برای چاره
اندیشی به او مراجعه کردند که خود داستانی حساس و بسیار مهم است و پیشنهاد وی کاملاً عملی بوده است ولی آمریکا قبول
نکرد که در این مورد در زمان دیگری صحبت خواهم کرد
.در ملاقاتی که در حضورش بودم برایم بازگو کرد که به کل با پذیرش خمینی در فرانسه مخالف بود ولی دیپلماسی
فرانسه تصمیم خود را قبلاً گرفته بود، لذا با شدت اقدام کرد که او را اخراج کنند و با پافشاری زیاد، این نظر را به کاخ الیزه و
وزارت خارجه قبولاند و قرار شد که مراتب را به او ابلاغ کنند که باید فرانسه را ترک نماید
. صبح روزی که قرار بود ابلاغ اخراجاز فرانسه منتفی شده که او سخت ناراحت شده و برای صحت امر با
« آیت الله » انجام شود به او اطلاع می دهند که اخراجاز فرانسه است
« آیت الله » کاخ الیزه تماس می گیرد که دلیل انصراف را بپرسد. پاسخ می دهند که سفیر ایران مخالف خروجو اصرار دارد که باید در فرانسه بماند
. از شنیدن این خبر متحیر شده و مشکوک می شود که امکان توطئه ای در کار باشد،بلافاصله همان روز به طرف تهران پرواز می نماید، او دو نفر از افسران دفتر مخصوص را همراه خود می برد
(یکی از این افسرانهمدورۀ من در دانشگاه عالی جنگ فرانسه بود
). پس از ورود به حضور پادشاه می رود و وقتی پادشاه از علت ملاقات فوریاعلیحضرت آمدم عرض کنم کسانی به شما خیانت می کنند یا در دربار و اطراف شما
» سئوال می نماید، پاسخ می دهدهستند یا اینکه در سفارت در پاریس کارشکنی می نمایند
. ما تصمیم گرفتیم آیت الله را اخراج کنیم ولی سفیر شما در پاریسمخالفت کرده اصرار دارد که او باید در فرانسه بماند و من حدس زدم در این جریان خیانتی در کار است، آمدم که عرض کنم
نه آقای کنت، دستور خود من است که در فرانسه باشد و کشور
» : پادشاه به او می گوید « . ما باید او را از فرانسه اخراج کنیم« .
شما با ما دوست است می توانید او را کنترل کنید، اگر به کشور دیگری برود اطمینان ندارم که او را کنترل کننداعلیحضرت، فرانسه کشوری است آزاد و صدها روزنامه نگار خارجی در فرانسه است که آزادی
» : کنت می گویدکامل دارند، دولت نمی تواند فعالیت آنان را محدود کند و به هیچ وجه صلاح اعلیحضرت و ایران نیست که خمینی در پاریس
« .
بماند و از امکانات و آزادی هایی که هست بهره مند شود« .
نه، تصمیم من است و باید حتماً در فرانسه بماند » : پادشاه به او می گویدآقای کنت به من گفت
: وقتی دیدم شاه اصرار مرا نمی پذیرد، دیدم آن پادشاهی که من می شناختم این آن نیستپادشاهی که فوق العاده با قدرت و باهوش بود و در دیداربا او در همه مذاکرات و مسائل جهانی تسلط فوق العاده داشت، تبدیل
به یک آدم بی اراده شده که همه چیز را رها کرده و می خواهد کشورش را هم رها کند و خارج شود فهمیدم که ناقوس وداع
به صدا در آمده
. به او گفتم اعلیحضرت در راه که می آمدم در خیابان ها تظاهرات و فریادهای ضد شاه همه جا بود، سربازانکنار ایستاده و ارتش هیچ اقدامی نمی کند، در حالی که با تیراندازی و مانور به سادگی می شود آنها را پراکنده کرد
.« .
نه، من خودم دستور داده ام که تیراندازی نکنند » : پادشاه به او می گویدکنت دومارانش شوکه شده، اجازۀ مرخصی می گیرد وقتی دست او را می فشارد به شاه می گوید
:« Si c’est comme cela vous êtes foutu Majesté »
« .
با این حال کار شما اعلیحضرت تمام است »کنت گفت
: رفتم به تهران که شاه شاهان محمد رضا شاه پهلوی را مثل همیشه با قدرت در قصر سلطنتی ببینم،.«
لوئی شانزدهم را دیدم که آمادۀ فرار است » برخلاف تصورموی با اندوه فراوان خاطرۀ خود را برایم تعریف می کرد
. برای من هم لحظات دردناکی بود و حرف هایش دلم را بهدرد می آورد و غم عمیقی در کنج چشمانم لانه کرده بود که چه بر سرمان آمده
...Kourosh
خیانت و جنایتی تاریخی، فرهنگی و ملی دردناک و جبران ناپذیر هفته
گذشته از کابوسی آگاه شدم که هیچ نمی دانستم
«
خندند بر آن دیده کزین خبر دردناک نشود گریان »آقای مهندس هوشنگ سیحون که از افتخارات علمی و هنری ماست و در
تمام دانشکده های آرشیتکت گیتی با احترام از او یاد می شود و این استاد بزرگوار
بالاترین نشانهای آرشیتکت را در جهان از آن خود کرده و در بازسازی آثار کهن
تاریخی با خدمات فراموش نشدنی به یادگار گذاشته، ضمن مصاحبۀ رادیوئی موضوع
دردناکی را افشاء کردند
...برابر کاوش های تاریخی، آرامگاه کورش بزرگ در محوطۀ محصوری بوده که
اطراف آن ایوانهای متعددی با ستون های سنگی قرار داشته که در طول زمان ایوان
ها از بین رفته ولی تعدادی از ستون های سنگی آن برپا به یادگار باقی مانده بود
.در جشن های شاهنشاهی بولدوزر این ستون های دو هزار و پانصد ساله را کنده و به جای نامعلومی برده اند
...یقین دارم هر ایرانی در هر کجا باشد با شنیدن این خبر دردناک و این خیانت فراموش نشدنی به خود می لزرد
...آن روز که دستار به سر دیوانه و خونخواری چون خلخالی می خواست با بولدوزر آثار تاریخی ایرانزمین را خراب کند
فریاد همه بلند شد و روستاییان هم با بیل و کلنگ جلوی آن جنایتکار را سد کردند
. زیرا اگر کورش بزرگ آرام آرمیده بودملت بیدار بود اما در ایام جشن های شاهنشاهی خفقان سیاسی و اجتماعی که حاکم جامعه ما بود ملت را به خواب فرو برده
بود و کورش نامدار و بیدار ما آسوده نخوابیده بود
.زهی شرمساری در برابر تاریخ و نسل های آینده ایرانزمین
14
نوامبر 2007سرهنگ عقیلی پور، مسئول کابینه بحران ایران در خارج از کشور
