vendredi 31 octobre 2008

Dictatorie

دیکتاتوری یک قطبی یا جهان چند قطبی
مدت زمانی بود که نسل قبلی سران اروپا همانند شیراک و همفکران او با یک قطبی بودن جهان که آمریکا سیاست
خود را به دنیا تحمیل کند مخالف بودند و تلاش می نمودند که اروپایی به عنوان قطبی دیگر در جهان سربلند کند ولی این
آرزو به علت اختلاف بین کشورهای اروپایی و سرسپردگی بعضی ها به آمریکا تحقق نمی یافت. همزمان با این تلاش ها در
اروپا، در قاره کهن دو کشور چین و هند با رشد اقتصادی چشمگیر به سرعت به سوی خودکفایی گام بر می داشتند و خود به
خود آنان را به طرف قله ای می رساند که به قطب تصمیم گیرنده درآیند. کشورهای اروپایی و سایر کشورها در باطن از نظم
نوین جهانی اعلام شده آمریکا بیزار بودند ولی درجلسات آن بی تفاوت ظاهر شده و تنها سر تکان می دادند چون قدرتی بیشتر
از این نداشتند. فراموش نکنیم اعلام نظم نوین جهانی پیشنهاد کاخ سفید آمریکا تازگی ندارد. ناپلئون، هیتلر، استالین و به فرم
دیگری هم خمینی دم از نظم نوین جهانی می زدند و ماحصل اقدامات آنان به غیر از فقر و بدبختی و جنگ و خونریزی همانند
امروز برای مردم ستمدیده جهان نتیجه دیگری نداشت. در حالیکه سختی معیشت مردم را مشغول کرده و هر روز حفره بین
ثروتمندان و بیچارگان و امپریالیست های جهانی و کشورهای در حال رشد عمیق تر شده و اروپا سخت درگیر مهاجرین تازه
وارد که با خود ایدئولوژی مذهبی همراه دارند سر و کله می زدند. آمریکا با متحد اصلی خود اسرائیل در خاورمیانه تلاش می
کردند در کشورهای جداشده از شوروی سابق به خصوص آذربایجان و گرجستان پایگاه ایجاد کرده و قدرت و نفوذ را در قفقاز از
آن خود کنند تا کارتل هفت خواهران نفتی منافع عظیم زیرزمینی آنجا را صاحب شود. روسیه و اروپا و سایر کشورها از این
هجوم یک طرفه ناراضی بودند ولی رسماً قدرت مخالفت نداشتند و حتی هنگامیکه وزرای خارجه کشورهای اروپایی در فرانسه
جمع شدند بعضی ها آرام زمزمه می کردند که بهتر است جهان بی قطبی داشته باشیم. قبول داشتند که آمریکا قدرت بزرگ و
بدون چون و چرای نظامی و فعلاً اقتصادی می باشد و خواهد بود ولی یک کشور با هر قدرتی باشد به تنهایی نمی تواند و نباید
گردانندگی جهان را در دست داشته باشد. در این سرگرمی های سیاسی توجه خاصی به روسیه نمی شد که اگر شوروی سابق
فروپاشی شده ترکیب و سازمان سرویس های امنیتی و ارتش آن سر جای خود باقیست و شخص ناسیونالیست پوتین از همان
خودی های سابق است و همه اوضاع جهان را زیر ذره بین قرار داده و وصیت پطر کبیر را هم در نظر دارند. و قفقاز و خاورمیانه
را بخشی از نفوذ خود می دانند ولی آمریکا و اسرائیل می خواستند که در گرجستان که پایگاه دارند موضوع دو استان
خودمختار حل شده و به جرگه کشورهای ناتو درآید تا در کنار مرز روسیه حضور دائمی داشته باشند و فکر می کردند همانطور
که روسها در چچن با حمله نظامی آنجا را به خاک و خون کشیدند و نسل کشی و دنیای غرب و دمکراسی آن و سازمان های
به اصطلاح حقوق بشر واکنش جدی انجام نداند برای یکسره کردن دو استان خودمختار و ایجاد قدرت مرکزی گرجستان در
فرصت مناسب چنان کنند. شروع المپیک پکن در 8 اوت 2008 را فرصت لازم تشخیص دادند زیرا توجه رسانه های گروهی
همه کشورها به سوی چین بوده و عملیات نظامی گرجستان بر علیه دو استان خودمختار خود امری داخلی جلوه گر و نظرشان
تأمین می گردد. لذا چراغ سبز به رئیس جمهور گرجستان که دست نشانده خودشان بود دادند که با عملیات نظامی جنبش
های مزبور را نابود و یا به اصطلاح پاکسازی کند.
غافل از اینکه روس ها همه امور را با دقت دنبال می کنند و شروع حمله ارتش گرجستان و اوستیا روسیه بدون فوت
وقت باقدرت سرکوب ارتش همه را زیر و رو و عملیات چچن تکرار شد و دنیا در برابر عمل انجام شده ای قرار گرفت که کار
زیادی نمی توانست بکند و اعلامیه و تهدیدهای سیاسی و سطحی آمریکا ترسی برای روسها ایجاد نمی کرد و روس ها با
سرسختی نشان دادن می گفتند که ما هم دوباره قطبی در تصمیم های جهانی هستیم. اروپا به تکاپو افتاد و رئیس دوره ای
اتحادیه اروپا سرکوزی به نام اروپا به مسکو رفته و خواستار خروج نیروهای روسیه از گرجستان شد و قراردادی هم امضاء کرد
اقدامی بود که آمریکا با شرایطی که پیش آورده بود نمی توانست انجام دهد. یعنی اروپا هم سربلند کرده و قطب دیگری در
صحنه بین المللی خواهد بود. اما در کنفرانس مطبوعاتی که در مسکو بین سران دو کشور برپا شد روس ها با داشتن پرچم
اروپا در کنفرانس مخالفت کرده و اجازه دادند که تنها پرچم روسیه و فرانسه باشد یعنی که شما هم با ایجاد اروپای یکپارچه
بلوف می زنید و قدرتی متشکل نیستید لذا 27 کشور اتحادیه اروپا در برابر ابراز وجود در شمای تصویری دنیای چند قطبی
بلاتکلیف شده و به عرفان پناه آورده و درویش وار به دور خود می چرخید و لای زیر را کشیده و فرصت مناسب می طلبید.
از طرفی پس از 8 سال حکومت یک قطبی جمهوری خواهان، جنگ و خونریزی، میلیاردها دلار کسر بودجه ازدیاد
روزافزون مخالفت با آمریکا و تظاهرات در سراسر جهان البته به نام دمکراسی و حقوق بشر، مستأجر تازه ای به کاخ سفید
واشنگتن وارد می شود که مواجه با همه نابسامانی ها داخلی و خارجی و سربلند کردن گردنکشان دیگری را در مقابل خود
دارد.
تمام بورس های دنیا تکان خورده و بحران همه گیر شده. پرزیدنت ریگان و اکیپ او تصور می کردند کاپیتالیست ها را
باید آزاد گذاشت که پولدارتر شده و هر روز بیشتر فعالیت آزاد بکنند که کار ایجاد شده و چرخ های اقتصادی باشکوفانی بگردد
و با سرعت بی سابقه و حساب نشده به خصوصی سازی بنیادهای اقتصادی پرداختند نتیجه این شد که کاپیتالیست ها صدها
برابر پولدارتر شده و ملت ها امروز در جهان بسوی فلاکت می روند.
در آمریکا بحران اقتصادی بی سابقه نیست و هر بار آمریکا بحران را پشت سر گذاشته و این بار هم پس از چندی
دوباره قد علم خواهد کرد منتها در نوبت های قبلی تنها قدرت حاکم اقتصادی جهان بود ولی حالا چین، روسیه، اروپا، ژاپن و
سایر کشورهای ثروتمند را در مقابل خود دارد. لذا گذشت از این دوره به آسانی دفعات گذشته نخواهد بود. این را باید اضافه
کرد : پس از فروپاشی شوروی سابق آمریکا به دنبال دشمنی می گشت تا پا در رکاب کرده و با قدرت سرکوب ارتش و
تکنولوژی پیشرفته حضور خود را در جهان تثبیت نماید و به خصوص در خاورمیانه وضعی پیش آید که مستلزم اعزام ارتش
باشد و منابع عظیم نفت و گاز منطقه در اختیار کارتل هفت خواهران نفتی بماند و فروش سلاح های جنگی روزافزون گردد،
دشمن فرضی بنیادگران اسلامی (به نام تروریست) بن لادن ها، طالبان ها و غیره علم شدند که متأسفانه هنوز تاریخ مصرفشان
تمام نشده اما گویا نتیجه دلخواه بدست نیامده و بیداری ملت ها باعث گردیده حکومت های دست نشانده و سرسپرده یکی
پس از دیگری ور خواهند پرید.
ورشکست شدن بانکها و بنیادهای مالی یکی پس از دیگری پیش بینی شده بود نباید فریب خورد که غفلتاً بوجود آمده
زیرا پس از میلیاردها دلار یا یورو که کاپیتالیست ها بهره برده بودند زمان فریب دیگری رسیده بود که سرمایه داران سیر شده
میلیاردها از مالیات مردم که در خزانه دولت است دریافت دارند بطور مثال صاحبان 5 بانک بزرگ سرمایه داری پس از اعلام
ورشکستگی 3 میلیارد دلار حق الزحمه دیافت کردند و تشریف بردند نمونه دیگر 18 روز قبل از ورشکستگی بانک واشنگتن به
را MUTUEL 7 میلیون دلار دادند که ریاست بانک را قبول کند و آمد و پس از 18 روز ورشکستگی بانک / آقایی از خودی ها 5
6 میلیون دلار دیگر هم برای رفتن حق الزحمه دریافت نمود و وزیر خزانه داری کاخ سفید که قبلاً رئیس بانک / اعلام نمود و 5
بود وقتی به این سمت برگزیده شد برای ترک بانک 111 میلیون دلار حق الزحمه دریافت نمود نمونه های بسیاری هست که
در فیگاروی اقتصادی و سایر نشریات اقتصادی بطور کامل منعکس گردیده فریاد مردم از این اوضاع بلند شده که متأسفانه به
جایی نخواهد رسید از طرفی میلیارد دلار سرمایه کشورهای نفت خیز و شیخ ها که در بنیادهای مالی بزرگ جهان سپرده شده
بود بالا کشیده شد !
پس لرزه های این زلزله اقتصادی میلیون ها خانواده را بی خانمان و دربدر خواهد کرد در حالیکه سرمایه داران هر روز
ثروتمندتر می شوند.
آن روز که برنامه جهانی شدن اقتصاد را عنوان نمودند هدف این بود که تمام سازمان های اقتصادی دنیا را خودی ها
خریداری کنند و چند کارتل غول آسای اقتصادی سرمایه دار سهام اقتصاد جهان باشند (استعمار اقتصادی جهان) و بقیه ملت
ها طوق بردگی استعمارگران را به گردن نهند غافل از اینکه اگر مثل امروز یکی از غول ها سرازیر شود هزاران شرکت تابعه هم
نابود می شوند ولی اگر چنین نباشد و هرکس کمپانی و بانک مناسب خود را تحت کنترل قانون اداره نماید اگر به ورشکستگی
برسد چند واحد اقتصادی است نه هزارها ...
با تبلیغات شبانه روزی و مجازی، خطر را چنان بزرگ نمودند که اجباراً میلیاردها از بودجه کشورها یعنی مالیات مردم
به سرمایه داران و بانک ها پرداخت شود که مانع از فروپاشی آنان گردد یعنی برنامه خصوصی سازی بی بند و بار نهادهای
اقتصادی و سیاست کاپیتالیسم جهانی شکست خورده و باید دولت ها سهام بنیادهای اقتصادی را خریده و سهیم شوند و
کنترل روی آنان داشته باشند.
چند ماه قبل مقاله ای در نشریه پارس چاپ پاریس نوشتم که جهان به سوی سوسیال دمکراسی سوق داده می شود و
مردان قرن بیستم و افکارشان کنار زده می شوند و نسل تازه ای زمام امور جهان را بعهده خواهد گرفت و دمکراسی نوین بر
مبنای سوسیالیست تازه همه گیر خواهد بود (امروز شاهدیم که با شکست کاپیتالیسم و خصوصی سازی بی بند و بار آنان
دولت ها مجبور شدند سوسیالیزه شده و سرمایه گذاری در بنیادهای اقتصادی را شروع کنند).
پس از انتشار مقاله من از گوشه و کنار به خصوص سلطنت طلبان حمله و انتقادهای شدیدی سرازیر شد که چطور
افسری از ارتش شاهنشاهی سابق دم از سوسیال دمکراسی می زند، چون دیدم که درک حقایق و روشن بینی قرن 21 برای
آنان زود است سکوت نمودم تا شاید روزی مخالفین بی محتوا درک فرمایند ... (چرا خفته ای؟ تا به کی اینچنین؟)
اگر روزی ما را بیادگیری عجایب هفتگانه جهان مشغول می داشتند باید امروز انفورماتیک و اینترنت که دنیا را به
دهکده کوچکی تبدیل کرده و شعور مردمی و بیداری همه ملت ها را روز به روز بالا می برد بالاتر از همه عجایب بشر قرار داد
که از بچگی پسر و دختر در سراسر جهان از دانش بدون مرز بهره برده و همگی بسوی سوسیال دمکراسی سوق داده می شوند
و آنان که افکار قرن 19 و 20 را هنوز یدک می کشند باید بدانند که در اقیانوس آرام زمان غرق خواهند شد و چیزی نمانده
که در سپیده دم صبحگاهی ندایی برخیزد که خواجه از عالم فنا رفته.
یاد ,\ ده ما را / ن ما / ن / و ا / اد / ی پا / دو / ت / وش
م / د دا / جام / را / ن /جا ا / م / د دا / ما / دان ا
سرهنگ دکتر عقیلی پور
نوامبر 2008 – پاریس